“…zechcesz iść…”

Wpis godny EMO:

Jest godzina 00.15 dzien (w sumie tylko rano i teraz) “stresujący”. [No dobra, teraz to moja chora psychika i lęki się włączyły...]

Czwartek - byłem w kubryku. Do pewnego momentu bylo spoko. Zresztą… instuicja mi mówiła że coś się bedzie działo( w mojej głowie). Koszmarnie się czuje . Może faktycznie za bardzo wszystko biore do siebie albo też za dużo sobie kreuje głupot w głowie. Co za dzień. Najpierw rozmowa o prace (nie znam wynikow jeszcze) a teraz ostatnie godziny, minuty sekundy.

Czemu ja kurwa tak bardzo boje się zaufać ludziom?

Przypadek?

Nie żebym chciał się chwalić teraz ale za kilka dni stuknie mi 20stka. Szczerze? Jestem posrany jak sobie pomyśle że już nie mam “naście” a “dzieścia” lat. Zmieni się wiele innych rzeczy. Mam nadzieje Napisze niedługo.

Taka jedna dziwna sprawa:

Jeśli powiem że nie jestem przesądny to będę hipokrytą. Spora część naszego wspaniałego społeczeństwa wierzy w przesądy bądź nawet praktykuje zachowania mające na celu “zapobiec nieszczęściu”. Każdy sceptyk powie że wszelkie pechowe zjawiska można wytłumaczyć racjonalnie. Ciekawe. Kto z nas nie słyszał o powiedznie ” jaka Wigilia taki cały rok” albo inna wersja z Sylwestrem zamiast Wigilii. Co jeśli powiem o urodzinach? Tu się zaczyna robić ciekawie bo obesrwuje ostatnie 3 lata i widzę że wszystko się sprawadza.

17 urodziny - spoko, zero problemów (większych), dużo fajnych nowych rzeczy i doświadczeń.

18stka - Niby spoko (wiadomo kasa etc.) Tylko to zatrucie żarciem. W konsekwencji zatrucie w ciągu całego roku niektórymi (często zbyt bliski znajomościami).

19stka - O kurwa… tego… nie napisze. Wiadomo jaki rok był i co przyniósł.

Ciekawe co teraz będzie.